| Jan Włodzimierz FOROWICZ Biografia i opis drogi zawodowej w skrócie - Urodzony w 1939 roku we Lwowie w rodzinie inteligenckiej. Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego w Rzeszowie a następnie - Wydz. Mechanicznego Politechniki Krakowskiej. Dziennikarz Już w okresie licealnym współpraca korespondencka z " Motorem". Później intensywne zaangażowanie w budowie radiofonii studenckiej. Autor Regulaminu Radia Studenckiego przyjętego przez wszystkie ośrodki akademickie w kraju. W latach 1960-67 współredagował Tygodnik Studencki " Politechnik" (najpierw jako założyciel oddziału krakowskiego a potem sekretarz redakcji w Warszawie). Następnie w Wydawnictwie Czasopism Technicznych NOT - m.in. współzałożyciel dwutygodnika „Wiadomości Warsztatowe” redaktor naczelny pisma " Temat-Wynalazczość i Racjonalizacja" oraz Zeszytów Problemowych " Tematu", organizator pracy rozbudowanej sieci korespondentów terenowych, Biura Młodzieżowych Patentów itp. inicjatyw prasowych. W okresie luty - grudzień 1982 roku pozbawiony pracy w wyniku zakazu uprawiania zawodu orzeczonego przez WRON-owską „komisję weryfikacyjną”. Od 15 grudnia 1982 do listopada 1991 komentator a po prywatyzacji gazety - redaktor działu dziennika " Rzeczpospolita". W dorobku setki publikacji najróżniejszego rodzaju od relacjonowania konferencji prasowych rzecznika prasowego rządu, przez dziesiątki reportaży z terenu, kończąc na akcjach w rodzaju „dyżur telefoniczny ministra w redakcji Rzeczpospolita”. Organizował także ogólnopolskie inicjatywy redakcyjne wyboru „najlepszego naczelnika gminy”. W okresie 1982-1987 pełnił dodatkowo funkcję rzecznika prasowego Głównej Komisji Arbitrażowej. Od 1991 do 1996 starszy publicysta, sprawozdawca parlamentarny dziennika " Polska Zbrojna". W tym okresie, w 1994 r. współredagował też cotygodniową tzw. " kolumnę rządową" na łamach " Rzeczpospolitej". Od 1996 do 1999 pracownik Polskiej Agencji Informacyjnej S. A. jako kontraktowy dyrektor agencji PAI-Press. Następnie, w kilka miesięcy przygotował wznowienie i piastował funkcję redaktora naczelnego miesięcznika " Polska". Od połowy 1999 r. współpracownik nieetatowy kilku dzienników i pism periodycznych oraz jednego z tygodników internetowych. W 2007 - seria informacji dla „Rzeczpospolitej” i „Dziennika” o rozprawach w sporach patentowych. Na przełomie 2007/2008 sekretarz redakcji „Służba Zdrowia”. Sporadycznie drukuje w czasopismach polonijnych takich jak „Kurier Chicago”. Autor publikacji wspomnieniowych. Członek SDP od 1974 r. Uczestnik zgromadzeń założycielskich nowego SDP. W okresie 1996-97 prezes Klubu Sprawozdawców Parlamentarnych. W 1997 r. członek Rady Integracji Europejskiej przy Premierze RP oraz Rady ds. Strategii Informacyjnej. Za działalność dziennikarską odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu OOP, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Zasługi dla ZHP, Złotą Odznaką Stowarzyszenia Geodetów Polskich, Brązowym Medalem za Zasługi dla Obronności Kraju. Teksty podpisywał imieniem i nazwiskiem. Drobniejsze materiały w dziennikach”Rzeczpospolita" i " Polska Zbrojna" opatrywane były skrótami: (for) i JWF. Pseudonim: Leszek Zawadzki a w okresie wroniego wykluczenia z zawodu także: Per Pedes. |
Rodzinna kronika
Kim jest JWF
Jan W. Forowicz — nota biograficzna